Σε όλη την υφήλιο, από την Αργεντινή έως την Αυστραλία, κάθε χρόνο φυτεύονται εκατομμύρια Ελαιοδενδρύλλια. Αυξάνει βέβαια η ζήτηση για κατανάλωση του ελαιόλαδου, καθώς ολοένα και περισσότερα κοινωνικά στρώματα αποκτούν την δυνατότητα καλύτερης και ποιοτικότερης διατροφής, αλλά και η παραγωγή καλπάζει.

Ο ανταγωνισμός είναι πολύ μεγάλος και σε πολλές περιπτώσεις αδυσώπητος. Στις χώρες αυτές ο κλήρος είναι πολύ μεγάλος, (από 1000 στρέμματα ή περισσότερα), φτηνά εργατικά κόστη και πλήρη μηχανοποίηση της καλλιέργειας. Η μηχανοποίηση αφορά κυρίως την συλλογή του ελαιοκάρπου, που στα μέρη μας αποτελεί το μεγαλύτερο και σημαντικότερο κόστος.

Για να υπάρξει μέλλον στην ελαιοκαλλιέργεια, θα πρέπει ο παραγωγός να μπορεί να έχει ένα ικανοποιητικό κέρδος. Το κέρδος αυτό, μπορεί να προκύψει από τα παρακάτω:

1. Μείωση κόστους παραγωγής
2. Αύξηση της ποσότητας του παραγόμενου προϊόντος ανά στρέμμα
3. Αύξηση της τιμής του ελαιολάδου
4. Οργάνωση της εμπορίας – Τυποποίηση

1.Μείωση κόστους παραγωγής

Για να μειωθεί το κόστος παραγωγής , θα πρέπει οι διάφορες καλλιεργητικές φροντίδες (άρδευση, λίπανση, φυτοπροστασία) να στοχευμένα, κατόπιν κατάλληλων οδηγιών από εξειδικευμένους γεωπόνος. Παραδείγματα λάθος καλλιεργητικών χειρισμών είναι πολλά. Πχ υπερβολική κατανάλωση νερού, προκαλεί έκπλυση των λιπασμάτων, ασφυξία των δένδρων και ορισμένες περιπτώσεις ξήρανση αυτών. Η λίπανση πρέπει να γίνεται μετά από ανάλυση εδάφους και φυλλοδιαγνωστική. Το κλάδεμα είναι μια βασική εργασία, για να έχουμε κάθε χρόνο ικανοποιητική παραγωγή.

Για νέες φυτεύσεις, εφόσον το επιτρέπει το ανάγλυφο του εδάφους (κλίση μικρότερη από 10%), μπορούν να γίνουν υπέρ-πυκνές φυτεύσεις. Για παράδειγμα στην Ισπανία, προτείνεται 197 φυτά ανά στρέμμα ( φύτευση σε 1,75μ Χ3,75μ ), στην Ιταλία προτείνεται 166 (φύτευση σε 1,5μ Χ4μ ). Σε αυτή την περίπτωση η συλλογή του ελαιοκάρπου και το αντίστοιχο κόστος πέφτει κατακόρυφα. Σε μία μέρα, με 2 εργάτες και το κατάλληλο μηχάνημα, συγκομίζονται 40 έως 50 στρέμματα. Ήδη στο Νομό Ηρακλείου, υπάρχει ένα τέτοιο μηχάνημα, που μπορεί να μεταφερθεί παντού, με κόστος όσο ένα φρεζάρισμα με τρακτέρ.

Οι ενδεδειγμένες ποικιλίες είναι:

• Arbequina i-18
• Κορωνέικη I-38 (Ισπανία)
• Arbosana
• FS-17 (Ιταλία)

Για την Ελλάδα προκρίνεται ο δικός μας κλώνος Κορωνέικης, της αυθεντικής Κρητικής ποικιλίας, ο οποίος είναι πιο παραγωγικός και υπερέχει σε πολυφαινόλες (ελαιοκανθάλη και ελαιασίνη).

Οι Ισπανοί πήραν την δική μας Κορωνέικη και απομόνωσαν έναν κλώνο , τον Ι-38, τον οποίον και κατοχύρωσαν νομικά στις ΗΠΑ.Στην Καλιφόρνια φυτεύτηκαν χιλιάδες στρέμματα. Όμως μετά από αναλύσεις, διαπίστωσαν ότι ο κλώνος αυτός δεν παράγει λάδι με τα ίδια χαρακτηριστικά της αυθεντικής Ελληνικής ποικιλίας (περιείχε πλού λιγότερες πολυφαινόλες).

2. Αύξηση της ποσότητας του παραγόμενου προϊόντος ανά στρέμμα

Με τις παραπάνω καλλιεργητικές εργασίες, επιτυγχάνεται αύξηση της παραγωγής. Βασικό βέβαια είναι το πολλαπλασιαστικό υλικό. Σε κάθε ποικιλία ελιές υπάρχουν πολλοί κλώνοι, με διαφορετικά χαρακτηριστικά ο καθένας. Άλλοι είναι λιγότεροι παραγωγικοί, άλλοι με μεγαλύτερη βλαστική ικανότητα, άλλοι πάλι εντελώς άχρηστοι. Είναι λογικό πως, αν κάποιος παραγωγός φυτεύσει προβληματικό κλώνο, όποιες καλλιεργητικές εργασίες κι αν εφαρμόσει, το οικονομικό αποτέλεσμα που θα αποφέρει η καλλιέργεια, θα είναι ισχνό.

Για τον λόγο αυτό θα έπρεπε η Ελληνική Πολιτεία να έχει θεσμοθετήσει την πιστοποίηση των φυτωρίων, εδώ και πολλά χρόνια. Καλλιέργειες που προέρχονται από πιστοποιημένο πολλαπλασιαστικό υλικό (φυτώρια ελιάς) έχουν σαφώς εντελώς διαφορετική ανάπτυξη και παραγωγή.

3. Αύξηση της τιμής του ελαιολάδου

Τούτο μπορεί να συμβεί με την παραγωγή υψηλής ποιότητας ελαιολάδου. Το μεγαλύτερο μέρος του παραγόμενου ελαιολάδου στην Κρήτη, θα έπρεπε να είναι βιολογικό. Δεν είναι δυνατόν χώρες με πολύ μικρή ιστορία στην παραγωγή ελαιολάδου, πχ Τυνησία, να Ιανό πρώτη παγκοσμίως σε ποσότητα βιολογικού λαδιού, και εμείς με τις ιδιαίτερες εδαφοκλιματικές συνθήκες, να είμαστε αρωγοί.

Για την ποιότητα του λαδιού, εκτός του να είναι βιολογικό ορισμένες αγορές ζητούν περιεκτικότητα του λαδιού σε πολυφαινόλες. Δυο πολυφαινόλες, η ελαιοκανθάλη και ελαιασίνη υπάρχουν στο ελαιόλαδο. Έχουν γίνει πολλές έρευνες για τις ευεργετικές τους ιδιότητες στην υγεία του ανθρώπου. Τελευταία έρευνα του Πανεπιστημίου Αθηνών της Φαρμακευτικής Σχολής έδειξαν ότι οι πολυφαινόλες του λαδιού (ελαιοκανθάλη, ελαιασίνη) είναι αντιοξειδωτικές, έχουν αντιφλεγμονώδη δράση, ευεργετική δράση στην καρδιά, στην αρτηριακή πίεση, στην χοληστερίνη. Η ελαιοκανθάλη έχει ευεργετική δράση στη συρρίκνωση καρκινικών όγκων, αναστολή της Νόσου Αλτσχάιμερ, επιβράδυνση λευχαιμίας κα. Η μέση τιμή της ελαιοκανθάλης στα Ελληνικά λάδια είναι περίπου 100mgr/k .

Λάδια με τα παραπάνω χαρακτηριστικά παράγονται στην Κρήτη, σε μικρές ποσότητες και πετυχαίνουν υψηλότατες τιμές.

Δεν έχουν πλήρως διευκρινιστεί οι παράγοντες που καθορίζουν την συγκέντρωση των ουσιών αυτών. Σημαντικό ρόλο όμως παίζει η ποικιλία – κλώνος της ελιάς, η εποχή συλλογής, ο βαθμός ωρίμανσης, οι συνθήκες ελαιοτριβείου, το μικροκλίμα, καλλιεργητικοί χειρισμοί.

Η ποικιλία Κορωνέικη έχει την δυνατότητα, με κατάλληλες συνθήκες να παράγει λάδι με πολύ υψηλή περιεκτικότητα σε ελαιοκανθάλη και ελαιασίνη. Οι τιμές τους μάλιστα ξεπερνούν παγκοσμίως αυτές που έχουν καταγραφεί σε ξένες ποικιλίες. Εντυπωσιακό είναι ότι ο κλώνος I-38, που έχει εξαπλωθεί σε ολόκληρο τον κόσμο και ιδιαίτερα στην Καλιφόρνια, δεν παράγει λάδι με τα ίδια χαρακτηριστικά, όπως η αυθεντική Κρητική Κορωνέικη. Με το όνομα Κορωνέικη ονομάζεται στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο η Ψιλοελιά Κρήτης. Στο Νομό Ηρακλείου, υπάρχει σύγχυση ως προς το όνομα, και Κορωνέικη εννοούν, κακώς, την Μουρατοελιά (Τσουνάτη).

4. Οργάνωση της εμπορίας – τυποποίηση

Χωρίς την τυποποίηση και οργάνωση της εμπορίας, όλα τα παραπάνω δεν έχουν καμιά ελπίδα επιτυχίας

Για να πετύχουν τα παραπάνω απαιτείται συνεργασία Παραγωγών, Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, Ινστιτούτα Ερευνών. Οι παραγωγοί πρέπει να οργανωθούν σε Ομάδες Παραγωγών ή Συνεταιρισμούς. Μεμονωμένες προσπάθειες είναι πολύ δύσκολο να πετύχουν. Είναι σημαντικό να αξιοποιηθούν οι Έλληνες Ερευνητές από την Ελληνική Πολιτεία. Οι οποίοι καλούνται από ξένες κυβερνήσεις και φορείς στο εξωτερικό για να μεταλαμπαδεύσουν την γνώση και την εμπειρία τους , και εδώ στην Ελλάδα αγνοούνται (παραδείγματα φορέων και κυβερνήσεων από την Κίνα, Πακιστάν , Αίγυπτο και αλλού.

Βάρος επίσης πρέπει να δοθεί στην δια βίου εκπαίδευση των παραγωγών, αλλά και των γεωπόνων στα νέα δεδομένα, που γεννούν πολλές προκλήσεις. Πρέπει επειγόντως να πράξουμε τα παραπάνω, διότι πολλοί ελαιώνες, θα εγκαταλειφθούν.

Φυτώρια Γ.Α.Πάγκαλος

Το άρθρο Υπάρχει μέλλον για την ελαιοκαλλιέργεια; Πυκνή φύτευση ελιών εμφανίστηκε πρώτα στο Green Gardens - ΦΥΤΩΡΙΑ ΠΑΓΚΑΛΟΣ.

Το κλάδεμα των δένδρων ελιάς, αποτελεί μια σημαντικότατη καλλιεργητική φροντίδα. Το κλάδεμα, μαζί με την κατάλληλη λίπανση και άρδευση, μπορεί μέσο- μακροπρόθεσμα, να οδηγήσει σε ομοιόμορφη παραγωγή από χρονιά σε χρονιά. Να εξαλείψει δηλαδή ή να περιορίσει το φαινόμενο της παρενιαυτοφορίας (εναλλαγή μια χρονιάς καρποφορίας με χρονιά ακαρπίας).

Κλάδεμα σε δένδρα ελιάς, που είναι σε παραγωγή

Το κλάδεμα των δένδρων ελιάς σε αυτή την φάση της ζωής του φυτού, αποσκοπεί στα εξής:

• δημιουργία ή διατήρηση της ορθής κόμης του δένδρου (ύψος, σχήμα κτλ)
• ανανέωση κάθε φορά της παραγωγικής βλάστησής του,
• εξασφάλιση του καλού φωτισμού και αερισμού των φύλλων του, κυρίως αυτά που βρίσκονται στο εσωτερικό του.

Ο καλλιεργητής οφείλει να παρατηρήσει κάθε δένδρο ξεχωριστά και ανάλογα να επέμβει. Έτσι ενδεχομένως να απαιτηθεί κλάδεμα διαμόρφωσης, σε ελιές παρατημένες, που να αποσκοπεί στο να αποκτήσει το δένδρο το κατάλληλο σχήμα και ύψος. Τα επόμενα χρόνια με μικρές επεμβάσεις, μπορεί να έρθει το δένδρο στο σχήμα και ύψος που μας εξυπηρετεί. Πάντα γνώμονας και μπούσουλας είναι το φύλλωμα να λιάζεται και να αερίζεται επαρκώς, και το δένδρο κάθε χρόνο να αναπτύσσει καινούργια καρποφόρα βλάστηση. Ιδανικά θα επιθυμούσαμε τα χρόνια που ακολουθούν το κλάδεμα διαμόρφωσης, να επεμβαίνουμε “συντηρητικά”, με ελαφρύ μόνο κλάδεμα. Σε αυτό δεν θα χρειάζεται να απομακρύνουμε πάνω από 15-20% του φυλλώματος και των βλαστών του δένδρου. Είναι ευνόητο ότι έτσι, το κόστος παραγωγής μειώνεται.

Εποχή κλαδέματος

Η κατάλληλη εποχή για το κλάδεμα των δένδρων ελιάς είναι στο τέλος του χειμώνα. Αυτό βέβαια πάντα εξαρτάται από την περιοχή στην οποία αναφερόμαστε. Περιοχές με βαρύ χειμώνα ή όψιμους παγετούς, καλό είναι τα κλαδέματα να γίνονται στην αρχή της Άνοιξης. Είναι σημαντικό επίσης να δώσουμε προσοχή στις τομές του κλαδέματος. Καλό είναι οι χονδρές τομές, να καλυφθούν από ειδική πάστα ή να ψεκάζονται αμέσως με μυκητοκτόνα. Επίσης τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται καλό είναι να διατηρούνται καθαρά και να απολυμαίνονται με δ/μα φορμόλης ή απλής οικιακής χλωρίνης.

 Το κλάδεμα – σημεία που πρέπει να προσέξουμε

Υπενθυμίζουμε ότι ο καλλιεργητής πρέπει να παρατηρήσει κάθε δένδρο ξεχωριστά και να επέμβει ανάλογα. Δεν έχουν όλα τα δένδρα ανάγκη από την ίδια ακριβώς φροντίδα.

1. Καθαρισμός του δένδρου από παραφυάδες και βλαστούς που ξεκινούν από το κέντρο του δένδρου, κοντά στους βραχίονες. Απαιτείται αραίωμα και όχι εντελώς άδειασμα του εσωτερικού του δένδρου.
2. Κλάδεμα μεγάλων κλαδιών- μεγάλες τομές. Αποσκοπούν στο να διορθωθούν δυσαρμονίες στο σκελετό του δένδρου. Σκοπός μας είναι τα ελαιόδενδρα να σχηματίζουν κορμού 0,5 με 1 μέτρο και 4-5 βραχίονες, συμμετρικά του άξονα του δένδρου. Δεν επιθυμούμε όρθιους βραχίονες, διότι θα σκιάζουν αργότερα την κατώτερη κόμη και θα δυσκολεύει την ελαιοκομιδή.
3. Αραίωμα και κλάδεμα βλαστών στην Νότια πλευρά κυρίως του δένδρου, έτσι ώστε να λιάζεται καλύτερα το εσωτερικό και η βόρια πλευρά του, εκεί όπου παρατηρείται περισσότερη υγρασία και σκιά.
4. Αφαίρεση πολυετών λαίμαργων που αναπτύσσονται κατακόρυφα.
5. Κτένισμα στις ποδιές. Απομακρύνουμε κομμάτια βλάστησης που έδωσαν καρπό τα προηγούμενα χρόνια και ξυλοποιούνται. Έχουν, δηλαδή, μια εικόνα ενός βλαστού γυμνού, χωρίς φύλλα με σημάδια γήρανσης. Την χρονιά που περιμένουμε μεγάλη παραγωγή, αφαιρούμε περισσότερο όγκο φυλλώματος, προκειμένου να μην εξαντληθεί το δένδρο και να μπορεί να δώσει ποιοτικότερη παραγωγή και νέα βλάστηση. Η νέα βλάστηση που θα προκύψει, θα δώσει νέα παραγωγή την επόμενη χρονιά.

Το άρθρο Κλάδεμα Ελιάς εμφανίστηκε πρώτα στο Green Gardens - ΦΥΤΩΡΙΑ ΠΑΓΚΑΛΟΣ.

Η λίπανση Ελιάς με Φώσφορο (Ρ) απαιτείται να χορηγείται με φειδώ. Γενικά το δένδρο της ελιάς δεν καταναλώνει φώσφορο σε μεγάλες ποσότητες και δεν αντιδρά πάντα στην προσθήκη του στοιχείου αυτού.

Στην Κρήτη παρατηρούνται πολύ σπάνια φαινόμενα έλλειψης φωσφόρου. Γενικά προσθήκη Ρ στην ελιά συνίσταται να γίνει μετά από ανάλυση εδάφους ή εναλλακτικά συστήνεται να προστίθεται με φειδώ (πρδ. 10-20 μονάδες Ρ2Ο5 ανά στρέμμα κάθε 3-4 έτη). Μην ξεχνάμε και το υψηλό κόστος αγοράς του.

Το άρθρο Λίπανση Ελιάς – Φώσφορος (Ρ) εμφανίστηκε πρώτα στο Green Gardens - ΦΥΤΩΡΙΑ ΠΑΓΚΑΛΟΣ.

Το  Άζωτο είναι το στοιχείο που χρειάζεται σε μεγάλες ποσότητες και κάθε χρόνο. Η ελιά αντιδρά σχεδόν πάντα θετικά στη σωστή και επαρκή λίπανση με άζωτο. Είναι ίσως το στοιχείο με τη μεγαλύτερη ποσοτικά έλλειψη στην καλλιέργεια της ελιάς.

Επίδραση αζώτου: Ευνοεί τη βλάστηση, την καρπόδεση, την ανάπτυξη του καρπού και γενικά την εν γένει ανάπτυξη του φυτού. Το άζωτο (Ν) ως στοιχείο κυκλοφορεί σε πολλές μορφές.

Παράδειγμα λιπασμάτων: Θειική αμμωνία (21% Ν), νιτρική αμμωνία (34% Ν), ουρία (46% Ν) κ.α.

Ποσότητα αζώτου: Από βιβλιογραφική ανασκόπηση φαίνεται ότι για τις συνθήκες της Κρήτης, είναι απαραίτητη η χορήγηση 800 φρ. – 1000 γρ. καθαρού αζώτου/ δέντρο/έτος (πρδ. 4,5 κιλά θειική αμμωνία ή 3 κιλά νιτρική ή 2 κιλά ουρία).

Σε μακροχρόνια πειράματα που έχουν λάβει χώρα στο Ινστιτούτο Υποτροπικών Φυτών και Ελιάς Χανίων βρέθηκε ότι χορήγηση 800 γρ. Ν/δέντρο/έτος αύξησε την παραγωγή από 51,8%-105,63% σε σχέση με τις ελιές που δε λιπάνθηκαν καθόλου με Ν.

Περίοδος εφαρμογής αζώτου

Κρίσιμες περίοδοι κατανάλωσης αζώτου από το δέντρο είναι:

• Από την έναρξη σχηματισμού νέας βλάστησης (Φεβρουάριο – Μάρτιο) έως και την καρπόδεση (Μάιο).
• Στο στάδιο ξυλοποίησης ενδοκαρπίου (τέλη Ιουλίου-αρχές Αυγούστου για τις συνθήκες της Κρήτης).

Στις παραπάνω περιόδους η ελιά πρέπει να είναι επαρκώς εφοδιασμένη με άζωτο.

Πρακτικές συμβουλές

Μην κοιτάτε μόνο το όνομα του λιπάσματος αλλά κυρίως ελέγξτε τι περιέχει % από το κάθε στοιχείο.
Το κόστος σακιού δεν έχει πολύ μεγάλη σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι το κόστος ανά μονάδα.
Μην λιπαίνετε χωρίς τη γνώμη γεωπόνου.

Να κάνετε όποτε είναι δυνατόν ανάλυση εδάφους – σας γλιτώνει από άσκοπες λιπάνσεις άρα και άσκοπα έξοδα.

Mην ξεχνάτε: Οι τρεις αριθμοί που αναγράφονται πάνω στις συσκευασίες των λιπασμάτων αναγράφουν την επί τοις εκατό (%) περιεκτικότητά τους στα τρία στοιχεία (άζωτο, φώσφορος, κάλιο).

Παράδειγμα το λίπασμα “δεκαπεντάρι” δηλαδή λίπασμα με σύνθεση 11-15-15 περιέχει: 11% άζωτο, 15% φώσφορο, 15% κάλιο = 41% σύνολο λιπαντικών μονάδων.

Το άρθρο Λίπανση Ελιάς – Άζωτο (Ν) εμφανίστηκε πρώτα στο Green Gardens - ΦΥΤΩΡΙΑ ΠΑΓΚΑΛΟΣ.

Τα φυτώρια Πάγκαλος   ξεκίνησαν την διάθεση φυτωρίων Ελιάς καινούργιας παραγωγής. Συνεχίζοντας την μακριά παράδοση στον πολλαπλασιασμό και παραγωγή φυτωρίων Ελιάς εκλεκτής ποιότητας, είμαστε για μια ακόμα χρονιά παρόντες!

Αρχίσαμε την διάθεση των φυτωρίων Ελιάς ποικιλίας Κορωνέικη νέας παραγωγής (2016-2017). Εξαιρετική ποικιλία, πολύ διαδεδομένη. Παράγει κορυφαία ποιότητα λαδιού. Έχει πυκνή βλάστηση και ωραίο σχήμα. Είναι ανθεκτική στον αέρα και στην ξηρασία, αλλά ευαίσθητη στο δάκο.

Προδιαγραφές

Διαθέτονται σε σακουλάκι, μονόκλωνα, με καλάμι μπαμπού και έχουν ύψος από 60 εκατ.έως 80 εκατ. Περισσότερες φωτογραφίες μπορείτε να δείτε σύντομα στο facebook και στο instragam των φυτωρίων Πάγκαλος.

Το άρθρο Διάθεση φυτωρίων Ελιάς καινούργιας παραγωγής εμφανίστηκε πρώτα στο Green Gardens - ΦΥΤΩΡΙΑ ΠΑΓΚΑΛΟΣ.

Μερικές από τις ποικιλίες που διαθέτουμε είναι:

• Κορωνέικη (ψιλοελιά): Εξαιρετική ποικιλία, πολύ διαδεδομένη. Παράγει κορυφαία ποιότητα λαδιού. Έχει πυκνή βλάστηση και ωραίο σχήμα. Είναι ανθεκτική στον αέρα και στην ξηρασία, αλλά ευαίσθητη στο δάκο και στο καρκίνωμα.
• Καλαμών : Καρπός μεσαίου – μεγάλου μεγέθους, υψηλής ποιότητας, μια από τις κορυφαίες ποικιλίες στον κόσμο. Είναι μεσοπρώιμη (ωριμάζει Νοέμβριο – Δεκέμβριο). Δένδρο εύρωστο με μεγάλα βαθυπράσινα φύλλα. Απαιτητική σε εδαφική και ατμοσφαιρική υγρασία. Κατάλληλη για πεδινά ή ημιορεινά μέρη.
• Μανάκι : Μεσόκαρπη, με σφαιρικό καρπό, διπλής χρήσης. Δίνει καλή ποιότητα λαδιού. Είναι ανθεκτική στη ξηρασία και τους ανέμους. Έχει μέτριες απαιτήσεις σε έδαφος και καλλιεργητικές φροντίδες. Αντέχει στο ψύχος, μπορεί να καλλιεργηθεί μέχρι 800 μέτρα υψόμετρο.
• Αμφίσσης : Μεγαλόκαρπη με ωοειδείς καρπούς ποικιλία, από τις πιο διαδεδομένη ποικιλία βρώσιμης ελιάς στην Ελλάδα. Κυρίως πράσινες, αλλά και μαύρες ελιές. Ωριμάζει όψιμα, δένδρο με μεγάλο ύψος, παραγωγικό, ανεκτικό σε μέσης σύστασης εδάφη. Απαιτητικό σε ψύχος για καλή ανθοφορία.
• Χαλκιδικής: ποικιλία με πολύ μεγάλους καρπούς, κυλινδροκωνικού σχήματος με θηλή, για παραγωγή πράσινων ελιών εξαιρετικής ποιότητας. Ο καρπός της δεν καταλήγει ποτέ μαύρος.ανθεκτική στο ψύχος.
• Γαϊδουρολιά :  Η πιο μεγαλόκαρπη ποικιλία, έχει καρπό επιμήκη, με ανοικτόχρωμα φακίδια. Δένδρο με ανοικτοπράσινα φύλλα, ανθεκτικό στη ξηρασία και τους θερμούς – ξηρούς ανέμους.
• Θάσου :  Μεσόκαρπη ποικιλία διπλής χρήσης. Παράγει τις ελιές Θρούμπες που συλλέγονται αφού πέσουν στο έδαφος, έχοντας χάσει μς φυσική ζύμωση την πικράδα τους. Απαιτεί γόνιμο, βαθύ, υγρό έδαφος και καλλιεργητικές φροντίδες. Είναι κατάλληλη για ξηροθερμικές περιοχές.

Το άρθρο Φυτώρια Ελιάς εμφανίστηκε πρώτα στο Green Gardens - ΦΥΤΩΡΙΑ ΠΑΓΚΑΛΟΣ.