Ο Μαϊντανός ανήκει στην οικογένεια Umbrelliferae και στο είδος Petroselinum hortense. Τα φύλλα περιέχουν μεγάλες ποσότητες από βιταμίνη Α και C. Περιέχει επίσης ένα πολύ ισχρό αιθέριο έλαιο, στο οποίο αποδίδουν και αφροδισιακές ιδιότητες. Ο μαϊντανός έχει διουρητικές, καθαρτικές και αντιανεμικές ιδιότητες. Στη μαγειρική χρησιμοποιείται κατά κόρον, μαζί με το κρεμμύδι, το σκόρδο και το σέλινο. Συνοδεύει τέλεια ψάρι, κρέας,σάλτσες, σούπες και λαχανικά. Είναι ελάχιστα τα πιάτα που δεν περιέχουν μαϊντανό.

Ο Μαϊντανός ως φυτό είναι μικρή, διετής, θυσανωτή πόα.Προσαρμόζεται στο κρύο αλλά δεν αντέχει στου παγετούς. Προτιμά ήπια κλίματα και μέτριας σύστασης, πλούσια σε οργανική ουσία χώματα. Χρειάζεται τακτικό πότισμα.

Χρήσιμες πληροφορίες:

Ο μαϊντανός πρώτο χρησιμοποιήθηκε πριν από 2000 χρόνια, αρχικά ως «φάρμακο» και αργότερα ως βασικό συστατικό των μαγειρικών συνταγών. Οι αρχαίοι Έλληνες συνήθιζαν να τον χρησιμοποιούν ως βότανο και ως φάρμακο για διάφορες παθήσεις.

Η διατροφική του αξία είναι μάλλον υποτιμημένη, ιδίως αν αναλογιστούμε, ότι οι περισσότεροι τον χρησιμοποιούμε ως διακοσμητικό στις σαλάτες και όχι ως βασικό συστατικό των γευμάτων μας (σε ωμές σαλάτες και σε μαγειρεμένα φαγητά).

Φρέσκος ή αποξηραμένος, σαν ρόφημα ή σαν αφέψημα, σαν έλαιο ή πολτοποιημένος… ο μαϊντανός παραμένει ένας πραγματικός διατροφικός «θησαυρός».

Οι ευεργετικές του δράσεις και ιδιότητες είναι πολλαπλές: τονωτικές, διεγερτικές, ανακουφιστικές, καθαρτικές, διουρητικές, αντισηπτικές, ρυθμιστικές κ.ά. Δεν έχει νόημα η απαρίθμηση, εκείνο που χρειάζεται είναι να γίνει αναπόσπαστο μέρος της διατροφής μας.