Το Αβοκάντο, με λατινική ονομασία Persea americana, είναι δένδρο που ευδοκιμεί σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές (στη ζώνη ανάπτυξης των εσπεριδοειδών).

Καλλιεργητικές και άλλες πληροφορίες:

Το ύψος του δέντρου φτάνει τα 15 μέτρα, τα φύλλα του είναι ελλειπτικά ως ωοειδή, χρώματος κόκκινου όταν είναι αναπτυσσόμενα και μικρά και πράσινου στην πάνω επιφάνεια, θαμπού πράσινου στην κάτω, όταν μεγαλώσουν.

Ο καρπός του δέντρου έχει γεύση βουτυρώδη και δεν τρώγεται αμέσως μετά την συγκομιδή , αλλά αφού περάσει λίγος χρόνος και ωριμάσει. Το σχήμα του είναι ωοειδές με μακρύ κωνικό λαιμό και ο φλοιός του χρώματος πράσινου.Η σάρκα του παχιά ,ελαφρώς κίτρινη ως κιτρινοπράσινη. Χρησιμοποιείται σε σαλάτες και τρώγεται και ως ορεκτικό με λεμόνι και αλάτι.

Ευδοκιμεί, εκτός από τις τροπικές περιοχές, και σε αυτές που ευδοκιμούν και τα εσπεριδοειδή και κυρίως οι λεμονιές. Προτιμά τα γόνιμα και βαθιά εδάφη με καλή στράγγιση γιατί δεν αντέχει την υγρασία.

Πολλαπλασιάζεται με σπόρο και εμβολιασμό

Τα άνθη του είναι λευκά ή κιτρινωπά μαζεμένα στις κορυφές των βλαστών. Σε κάθε βλαστό σχηματίζονται πάνω από 1000 άνθη και τελικά εμφανίζονται 1 έως 2 καρποί.

Το αβοκάντο είναι αείφυλλο, ιθαγενές δέντρο γνωστό και με την ονομασία βουτυρόδεντρο. Ανήκει στο γένος Περσέα οικογένεια Δαφνοειδή και ανακαλύφτηκε στις τροπικές περιοχές του Μεξικού όπου το καλλιεργούσαν οι ιθαγενείς αφού ο καρπός του ήταν συστατικό της διατροφής τους.

Προτιμά γόνιμα εδάφη με καλή αποστράγγιση. Είναι δένδρο ταχείας ανάπτυξης, με πυκνό φύλλωμα. Αντέχει στα αλκαλικά αλλά και στα όξινα εδάφη. Υπάρχουν δυο ανθικοί τύποι Α και Β, και επομένως πρέπει να συγκαλλιεργηθούν δυο διαφορετικές ποικιλίες για καλύτερη και ποιοτικότερη παραγωγή.